SORGUSUZ DÜŞÜNCELER


Bu makale 2018-02-19 10:15:55 eklenmiş ve 716 kez görüntülenmiştir.

Bazen düşünmeden edemiyorum. Fıtratım gereği mi yoksa fazla düşünmeyi kendime bir mecburiyet edindiğim için mi böyleyim bilmiyorum. Saatlerce aynı yere bakmak ve uzun süren bir bakışma sonunda ne düşündüm diye kendimi sorgularken düşündüğüm şeyi bile hatırlayamamak... Tuhaf bir his. İnsanın en başta kendisi dahil olmak üzere her şeyi gözden geçirme isteği fazla anlamsız geliyor çoğu zaman. Bir şeyleri beklediğimi bildiğim halde neyi beklediğimi bilmiyorum. Hayatım bir o kadar yoğun olmasına rağmen bir o kadar da boş geçiyor. Ben zamanı algılayamadan geçip gidiyor zaman. Durduramıyorum en sevdiğim zamanları. Ya da silemiyorum unutmak istediğim zamanları. Bıkıyorum çoğu zaman kendimden, her şeyden. Bazen de özlüyorum herkesi, her şeyi. Anılar beni fazla yoruyor, boğuyor adeta. Bir yandan da huzurun temsili gibi benim için. Annem için çizdiğim ilk resmi özlüyorum bazen. O zamanlardaki kaygısızlığımı özlüyorum. Annem ve babama hazırladığım ilk kahvaltıyı özlüyorum mesela, kahkaha dolu olan kahvaltıları... Sevmeyi özlüyorum bazen. Sevilmeyi de tabi. Düşmekten zevk aldığım zamanları özlüyorum. Tereddüt etmeden düşmeyi özlüyorum. Biliyordum çünkü hep biri elimden tutup kaldıracaktı. Oysa şimdi öyle mi? Kime güvenilir ki bu zamanda. Aslında zamanla alışıyor insan yalnızlığa. Yalnız olmadığı zamanlar bile yalnız hissedebiliyor. Hiçbir his kalıcı değil aslında. Geçip gidiyor hepsi. Bunu da biliyorum. Yine de düşünmeden edemiyorum. Geçen zamanı, insanları, geçmişi, geleceği ve şimdiyi ...

Diğer yazıları...



Van Gazetesi
GÜNDEM
Kadına Şiddet
Anayasa Haberleri
Trafik Kazaları
Yerel Seçimler
SPOR
Galatasaray
Fenerbahçe
Basketbol Haberleri
Şampiyonlar Ligi
SİYASET
Recep T. Erdoğan
Devlet Bahçeli
Kemal Kılıçdaroğlu
AKP Haberleri
EĞİTİM
Eğitim Haberleri
Eğitim Bakanlığı
A.Ö.L.
Eğitim Portalı
DÜNYA
Avrupa Haberleri
Amerika Gündemi
Suriye İç Savaş
Arıkan Meselesi
VAN HABERLERİ